คำเทศนา

พระเยซูทรงห่วงใย…??????? พระองค์ทรงเสด็จมาอยู่ท่ามกลางเรา เพราะพระองค์ทรงห่วงใยเรา… *** พระองค์หาได้เจ็บป่วยด้วยโควิด 19 หรือด้วยโรคใด ๆ ที่รักษาไม่หาย แต่พระองค์ทรงยอมตายแทนเรา… เพราะพระองค์ทรงรักและห่วงใยเราเหนือกว่าใคร ๆ… ขอท่านกลับมาสู่อ้อมกอดของพระองค์… ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ ขอเรียนเชิญรับฟังพระธรรมในเช้าวันนี้  

คำเทศนาประจำอาทิตย์นี้ วันอาทิตย์ที่  12 พฤษภาคม 2013 ความสว่างของโลก “14 ท่านทั้งหลายเป็นความสว่างของโลก นครซึ่งอยู่บนภูเขาจะปิดบังไว้ไม่ได้ 15 เมื่อจุดตะเกียงแล้ว ไม่มีผู้ใดเอาถังครอบไว้ ย่อมตั้งไว้บนเชิงตะเกียง จะได้ส่องสว่างแก่ทุกคนที่อยู่ในเรือนนั้น 16 ท่านทั้งหลายก็เหมือนกับตะเกียง จงส่องสว่างแก่คนทั้งปวง เพื่อว่าเมื่อเขาได้เห็นความดีที่ท่านทำ เขาจะได้สรรเสริญพระ…บิดาของท่าน ผู้ทรงอยู่ในสวรรค์” (มัทธิว 5:14-16) พระเยซูคริสต์ได้ทรงยืนยันว่า พระองค์ทรงเป็นความสว่างของโลก    “อีกครั้งหนึ่งพระเยซูตรัสกับเขาทั้งหลายว่า ‘เราเป็นความสว่างของโลก ผู้ที่ตามเรามาจะไม่เดินในความมืด แต่จะมีความสว่างแห่งชีวิต’ ” (ยอห์น 8:12) ทำไมพระองค์จึงตรัสเช่นนี้  ก็เพราะว่า มนุษย์ตกอยู่ในความมืดมาตลอด จากอดีตจนถึงปัจจุบัน คนเรามีลักษณะดังต่อไปนี้   1. หมดมิตร ตั้งแต่มนุษย์คู่แรก  อาดาม เอวาทำบาป ศีลธรรมในบ้าน ในสังคม ตกต่ำเรื่อยมา  มนุษย์ยึดเอาตนเองเป็นใหญ่   มนุษย์พยายามสร้างรั้ว สร้างกำแพง  สวมหน้ากาก ปิดกั้นตัวเขาเองจากคนอื่น เมื่อมองไม่เห็นกัน ไม่รู้จักกัน ไม่เข้าใจกัน ก็ไม่อาจไว้วางใจกัน จนกลายเป็นศัตรูต่อซึ่งกันและกัน

               กำจัดโกรธ    วันนี้เรามาคุยกันถึงความโกรธ ซึ่ง เป็นสาเหตุหนึ่งที่นำไปสู่การทำความบาป ตั้งแต่เป็นทารกมา เราทุกคนต่างก็รู้จักโกรธแล้ว ไม่ได้ดังใจ โกรธ ถูกขัดใจก็โกรธ โตขึ้นมา ถ้าบิดามารดาไม่อบรมสั่งสอน เราก็จะกลายเป็นเด็กโกรธ โมโหง่าย อารมณ์รุนแรงฉุนเฉียว ถ้าปล่อยอารมณ์โกรธนี้ไว้ไปเรื่อยๆ ก็จะโกรธถึงขั้นไปทำลายข้าวของ ทำร้ายร่างกายของตนเอง หรือทำร้ายผู้อื่นได้ ความขัดแย้ง เหตุการณ์ร้ายแรงต่างๆ ก็มาจากความโกรธ ความแค้น ครอบครัวที่ พ่อมีอารมณ์โกรธ หรือแม่มีอารมณ์โกรธ ก็ไม่สงบสุข ธุรกิจการงานไปไม่รอดหลายครั้ง ก็เพราะความโกรธ ความแค้น ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนฝูง สูญเสียไป ส่วนใหญ่ก็มาจากความโกรธ จากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แม้กระทั่งสงครามระหว่างประเทศบ่อยครั้ง ก็มีสาเหตุมาจากความโกรธแค้นของผู้นำประเทศ ในสุภาษิต 14:29 กล่าวว่า    “บุคคลที่โกรธช้า ก็มีความเข้าใจมาก แต่บุคคลที่โมโหเร็ว ก็ยกย่องความโง่”    สุภาษิต 29:11 ก็บอกไว้อย่างนี้ว่า    “คนโง่ย่อมให้ความโกรธของเขา พลุ่งออกมาเต็มที่ แต่ปราชญ์ย่อมยับยั้งโทสะไว้เงียบๆ”   

  เหมือนใคร ฟิลปปี 3:10   “ข้าพเจ้าต้องการรู้จักพระคริสต์และมีประสบการณ์ในฤทธิ์อำนาจแห่งการคืนพระชนม์ของพระองค์ และร่วมสามัคคีธรรมในการทนทุกข์กับพระองค์ เป็นเหมือนพระองค์ในการสิ้นพระชนม์”   10. เยีย ขูง อ๋อย ฮิ้ว ตุ๊ กีตู่, หย่า ฮิ้ว ตุ๊ ปุน นิ่น นั่ง ต้าย เญย ต้ม ชะ, หย่า ม่าย ป่วน เหธา นิ่น เสี่ยว โค้ว, หย่า ฮนั้ง นิ่น นอ ไต่,   10. that I may know him, and the power of his resurrection, and the fellowship of

  สดด.103:1-3 “จิตใจของข้าเอ๋ยจงถวายสาธุการแด่พระเจ้าและอย่าลืมพระราชกิจอันมีพระคุณทั้งสิ้นของพระองค์.. ผู้ทรงอภัยความบาปผิดทั้งสิ้นของท่านผู้ทรงรักษาโรคทั้งสิ้นของท่าน.. พระเจ้าทรงพระกรุณาและมีพระคุณทรงกริ้วช้าและอุดมด้วยความรักมั่นคง.. พระองค์จะไม่ทรงปรักปรำเสมอหรือทรงกริ้วอยู่เป็นนิตย์..”   ซาตานมีความชำนาญพิเศษในการใช้อดีตทำลายชีวิตเรา อาวุธของมันคือการใช้ความรู้สึกผิด มันต้องการให้เราคิดว่าเราถลำลึกเกินไปแล้วและเพราะอดีตนั้นเรียกกลับคืนมาไม่ได้ ความบาปจะงอกงามดีในดินแห่งความท้อแท้ใจ การทำผิดอย่างหนึ่งจะนำไปสู่ความผิดอีกอย่างหนึ่งได้ง่าย นิสัยบาปมีผลกระทบในลักษณะของโดมิโน ถ้าเราทำบาปครั้งหนึ่ง เราก็จะทำอีกเรื่อยๆเท่าที่อยากทำ ด้วยเหตุนี้คริสเตียนบางคนจึงถามว่า “พระเจ้าจะทรงเปลี่ยนแปลงพวกเราได้หรือ?” พวกเขาเชื่อว่าในอนาคตชีวิตก็ไม่แตกต่างไปกว่านี้เนื่องจากอดีตของพวกเขานั่นเอง   มารพ่อแห่งการมุสา วางกับดักสำหรับชีวิตของเราไว้ 2 กับดัก กับดักที่ 1 ก่อนที่เราจะล้มลง มันจะบอกเราว่า ล้มเพียงครั้งเดียวไม่เป็นไรหรอก มันไม่สำคัญสักเท่าไร เราก็ลุกขึ้นยืนใหม่ได้ กับดักที่ 2 หลังจากที่เราล้มลงแล้ว มันก็จะบอกเราว่าหมดหวังแล้วล่ะ เราจมอยู่ในบาปแล้ว ไม่จำเป็นต้องพยายามลุกขึ้นอีกหรอก” ความคิดทั้ง 2 อย่างนี้ผิด เพราะการทำบาปเพียงครั้งเดียว การล้มลงเพียงครั้งเดียวจะทำให้เราสูญเสียบางสิ่งที่ไม่อาจฟื้นฟูกลับคืนมาได้ แต่ถ้าเราล้มลงไปแล้ว เราไม่ควรจมอยู่ที่กับดักที่ 2 คือจมอยู่ในบาป ลุกขึ้นไม่ได้แล้ว   เราสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ โดยพระเจ้า คือ (1) การให้อภัยที่แท้จริง การชำระความบาปทั้งหมดของเราในอดีต ปัจจุบัน อนาคต

เราเคยคิดอยากรวยทางลัดโดยการทำผิดกฎหมายบ้างไหม ถ้ามีคนเสนอให้คุณ 10ล้านกับการขนยาบ้าสักครั้ง คุณกำลังลังเลหรือเปล่า -เราเคยน้อยใจไหมเวลาไม่เห็นความยุติธรรมเกิดขึ้น คนขี้โกงแต่กลับได้ดี   เรารู้จักคนที่ประสบความสำเร็จแต่ชีวิตขาดคุณธรรมบ้างไหม เป็นความจริงว่าในสังคมทุกวันนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะเจอคนประเภทนี้ในสังคม ร่ำรวยเพราะคดโกง เอาเปรียบ เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม   เราทุกคนรู้ว่ายาโคบเป็นคนที่พระเจ้าอวยพระพรชนชาติของเขา ใน BB ยาโคบเป็นตัวอย่างของคนที่ทำผิดกฎด้านจริยธรรม แต่ก็ยังประสบความสำเร็จเพราะการทรงเรียกที่มีอยู่ในชีวิตของเขา ในปฐมกาล 25และ 27 เราเห็นว่ายาโคบใช้เล่ห์เหลี่ยมแย่งสิทธิบุตรหัวปีมาจากพี่ชายตัวเอง เขายังเป็นนักต่อรองด้วยที่เบธเอลในปฐมกาล 28 เขาไม่ใช่คนชั่วร้ายอะไรแต่สิ่งที่ยาโคบทำไป เขาก็ต้องจ่ายราคาแพงด้วยเหมือนกัน   บทเรียนของยาโคบ 1. น้ำพระทัยพระเจ้าแต่ผิดเวลา ใน BB บอกเราว่า เอซาวสูญเสียการทรงเรียกและจุดหมายในชีวิตของเขาเพราะความใจร้อน ปฐ 25:29-34   29 วันหนึ่งขณะที่ยาโคบต้มอาหารอยู่ เอซาวกลับมาจากท้องทุ่งหิวจัดอดอยาก 30 เอซาวพูดกับยาโคบว่า ขอให้ข้ากินของแดงนั้น ของแดงนั้นน่ะ เพราะเราหิวจัด (เพราะฉะนั้นเขาจึงเรียกชื่อว่าเอโดม) 31 ยาโคบว่า ขายสิทธิบุตรหัวปีของพี่ให้ฉันก่อนซี 32 เอซาวว่า ดูซิ ข้ากำลังจะตายอยู่แล้ว สิทธิบุตรหัวปีจะเป็นประโยชน์อะไรแก่ข้า 33

บัญญัติเอก ลูกา 10:25-37   (25)ขณะนั้น นักกฎหมายคนหนึ่งยืนขึ้นทูลถามเพื่อจะจับผิดพระองค์ว่า “พระอาจารย์ ข้าพเจ้าจะต้องทำสิ่งใดเพื่อจะได้ชีวิตนิรันดร” (26) พระองค์ตรัสถามเขาว่า “ในธรรมบัญญัติมีเขียนไว้อย่างไร ท่านอ่านว่าอย่างไร” (27) เขาทูลตอบว่า “ท่านจะต้องรักองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของท่านสุดจิตใจ สุดวิญญาณ สุดกำลัง และสุดสติปัญญาของท่าน ท่านจะต้องรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเอง” (28) พระองค์ตรัสกับเขาว่า “ท่านตอบถูกแล้ว จงทำเช่นนี้ แล้วจะได้ชีวิต”   อุปมาเรื่องชาวสะมาเรียใจดี (29)ชายคนนั้นต้องการแสดงว่าตนถูกต้องจึงทูลถามพระเยซูเจ้าว่า “แล้วใครเล่าเป็นเพื่อนมนุษย์ของข้าพเจ้า” (30)พระเยซูเจ้าจึงตรัสต่อไปว่า “ชายคนหนึ่งกำลังเดินทางจากกรุงเยรูซาเล็มไปยังเมืองเยรีโค เขาถูกโจรปล้น พวกโจรปล้นทุกสิ่ง ทุบตีเขา แล้วก็จากไป ทิ้งเขาไว้อาการสาหัสเกือบสิ้นชีวิต (31)ปุโรหิตผู้หนึ่งเดินผ่านมาทางนั้นโดยบังเอิญ เห็นเขาและเดินผ่านเลยไปอีกฟากหนึ่ง (32)ชาวเลวีคนหนึ่งผ่านมาทางนั้น เห็นเขาและเดินผ่านเลยไปอีกฟากหนึ่งเช่นเดียวกัน (33)แต่ชาวสะมาเรียผู้หนึ่งเดินทางผ่านมาใกล้ ๆ เห็นเขาก็รู้สึกสงสาร (34)จึงเดินเข้าไปหา เทน้ำมันและเหล้าองุ่นลงบนบาดแผลแล้วพันผ้าให้ นำเขาขึ้นหลังสัตว์ของตนพาไปถึงโรงแรมแห่งหนึ่งและช่วยดูแลเขา (35)วันรุ่งขึ้นชาวสะมาเรียผู้นั้นนำเงินสองเหรียญออกมามอบให้เจ้าของโรงแรมไว้กล่าวว่า “ช่วยดูแลเขาด้วย เงินที่ท่านจะจ่ายเกินไปนั้น ฉันจะคืนให้เมื่อกลับมา” (36)ท่านคิดว่าในสามคนนี้ใครเป็นเพื่อนมนุษย์ของคนที่ถูกโจรปล้น” (37)เขาทูลตอบว่า “คนที่แสดงความเมตตาต่อเขา” พระเยซูเจ้าจึงตรัสกับเขาว่า “ท่านจงไปและทำเช่นเดียวกันเถิด”

    เอเฟซัส 2.17-22 พระเจ้าทรงชอบพระทัยครอบครัว  จึงทรงสถาปนาครอบครัวไว้ตั้งแต่แรก โดยสร้างเอวา แล้วนำไปยังอาดัมให้เขาทั้งสองอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว     พระคัมภีร์ได้เปรียบเทียบคริสตจักรว่าเป็นเหมือนครอบครัว   ดังที่ในข้อ 19 กล่าวว่า “เหตุฉะนั้นท่านจึงไม่ใช่คนต่างด้าวต่างแดนอีกต่อไป แต่ว่าเป็นพลเมืองเดียวกับ ธรรมิกชน และเป็นครอบครัวของพระเจ้า”  พระเยซูทรงนำคนทั้งหลายเข้ามาในครอบครัวพระเจ้า 1.  โดยให้การบังเกิดใหม่  เราทุกคนเข้าเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของพระเจ้าโดยการบังเกิดใหม่   ก่อนที่เราจะเชื่อพระเยซูนั้น ตามสภาพฝ่ายร่างกายแล้ว เราเป็นคนต่างชาติ  “คนต่างชาติ” ไม่ใช่ “พลเมือง”  ไม่มีสัญชาติพระเจ้า เราไม่รู้จักพระเจ้า   อยู่นอกพระคริสต์ ขาดจากการเป็นพลเมืองของแผ่นดินสวรรค์   ไม่ได้รับหน้าที่และสิทธิอะไรใน ครอบครัวพระเจ้า  พระเยซูได้เสด็จมาในโลก และประกาศข่าวประเสริฐแก่คนที่อยู่ไกล และแก่คนที่อยู่ใกล้ด้วย   คนที่อยู่ไกล หมายถึง เราซึ่งเป็นคนต่างชาติ ส่วนคนที่อยู่ใกล้ ก็คือคนอิสราเอล หรือคนยิว  ทั้งคนต่างชาติและคนยิวต้องรับเชื่อพระเยซู จึงได้รับสิทธิเป็นบุตรของพระเจ้า    ตามที่พระเจ้าสัญญาว่า “แต่ส่วนบรรดาผู้ที่ต้อนรับพระองค์  ผู้ที่เชื่อในพระนามของพระองค์  พระองค์ก็ทรงประทานสิทธิให้เป็นบุตรของพระเจ้า (ยอห์น 1.12)    ผู้ใดเชื่อพระเยซูคริสต์ ก็ได้รับการบังเกิดใหม่   ผู้ใดบังเกิดใหม่

ต้ม เล์ย หลัด ลูกา 10:25-37 หมั่ง เถา เย ลี โค มู้ง เญย ต๋อง เย ลู ซา เล็ม ยิว ไท เญย ต้ม มู้ง, เซ เยียม ฮลัง เญย ต๋อง .　แอ๋ง ม่าย นอม มู้ง บั๋ว เห่ว เย-ลี-โค, เยียม เย-ลู-ซา-เล็ม เหฌี่ย มี่ง วั้ว เจี๋ย ปูง.　เยียม เย ลู ซา เล็ม มี่ง เถา เย ลี โค เซ 22 กิ โล เมตร