เกี่ยวกับชนเผ่าเมี่ยน(เย้า)

ซิน หฒ่าง เญย หญู่ง ๆ มฆ้อง  หฒุ่น                         บเปยย มฆ้อง ปย่อง ปย่อง แฆะ มุ่ง ไม้ ฉัง มุ่งไม้ เปยย มฒี่ง ด๊บ มฒี่ง เฑี้ยบ เปยย มฒี่ง งั่น บะฒอง หงัง บะฒอง เดี๊ยม บะฒอง ฮน้ม คั่ม ปุ๊ย จวั้น คั่ม ปุ๊ย หะ ป้า ฑุ่ย  ฑุ่ย เหมย ญ่า ฑุ่ย ต์ง เบียยด เบียยด ตอน จ้าง โฮ่ จ้าง โฮ่ ตีง (มจั่ง ตอน) มูนอม […]

Mien dress vocabulary and Fingers with Grandma in Nan

เฒียะ หท่าง โซว ตะ เหยียด ป๊วน Yao Primer Book 1 (1976) แบบฝึกหัดอ่านหนังสือภาษาเย้า เล่ม๑       เฒียะ หท่าง โซว ตะ เหญ่ย ปว๊น Yao Primer Book 2 (1976) แบบฝึกหัดอ่านหนังสือภาษาเย้า เล่ม๒

หฑั่ง  หม่า ม่าย 32 นอม   nzaangc  maac  32  norm .   ม่ายฮนั้งน้าย เซียง หฑั่ง หม่า. Sieng Nzaangc Maac   เซียง หฑั่ง Sieng-nzaangc     จั๋น ไท เญย หฑั่ง หม่า. Thai  nyei Nzaangc  maac จั๋น ไท เญย หฑั่ง. Thai  nzaangc   No ต้ม หฑั่งDomhn zaangc หฑั่ง ตอนNzaangc  dorn       1. B B Biangh ป

กำเนิดคริสตจักรยิวเมี่ยนในประเทศไทย หลังจากที่ประเทศจีนเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองเป็นคอมมิวนิสต์แล้ว มิชชันนารีถูกขับออกจากประเทศจีนรวมทั้งคณะของ ซี.ไอ.เอ็ม. (China inland mission) ก็ต้องถอนตัวออกจากประเทศจีนด้วย ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อคณะเป็น โอ.เอ็ม.เอฟ. (Owensea Mission Fellowship) และได้นิมิตที่ชัดเจนจากพระเจ้าให้เบนเป้าหมายการทำงานจากประเทศจีนมาเป็นประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในราว ค.ศ.1950 มิชชั่นนารี โอ.เอ็ม.เอฟ. ได้มาทำงานในประเทศไทยอย่างเป็นทางการโดยประสานงานกับสภาคริสตจักรในประเทศไทย และนับเป็นคณะที่มีบุคลากรมากกว่าในคณะอื่นๆ ในขณะนั้น คณะโอ.เอ็ม.เอฟ. ได้ทำงานกระจายอยู่ทุกภาคของประเทศไทยและบางส่วนได้ทำงานอยู่ตามชาวเขาเผ่าต่างๆ ทางภาคเหนือของประเทศไทยสำหรับการทำงานกับยิวเมี่ยนนั้นปรากฏข้อมูลดังนี้   การบุกเบิกโดยมิชชั่นนารี   ในเดือนกรกฏาคม ค.ศ.1951 มีมิชชันนารีสองคนมาสำรวจดูว่าในประเทศไทยมีพี่น้องชาวเขาเผ่าอะไรบ้าง มิชชันนารีสองคนนี้ชื่อ Orville cawson และ Hap holsinger แต่พี่น้องเมี่ยนเรียกเขาว่า “ย่าง จือฮิน” และ “ย่างจื้-อฮ่วย” ท่านทั้งสองเคยทำงานกับพี่น้องลีซูในยูนานประเทศจีนมาก่อน ก่อนที่จะมาประเทศไทย เมื่อทราบว่าบริเวณหมู่บ้านแม่สลอง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย มีพี่น้องลีซูอาศัยอยู่ จึงคิคไปหาและทำการประกาศกับเผ่าดังกล่าวเหมือนที่เคยทำมาในประเทศจีน ขณะที่ไปก็ได้หลงทางไปหมู่บ้านยิวเมี่ยน คือหมู่บ้านแม่สลอง (ปัจจุบันเรียกบ้านเล่าสิบ) และได้พบอักษรจีนที่ท้ายหมู่บ้านเป็นการทำขวัญของคนหมู่บ้านนั้น จึงสร้างความแปลกใจอย่างมากจึงทำให้มิชชันนารีทั้งสองแวะเข้าหมู่บ้านนั้นเพื่อพิสูจน์ความจริง เมื่อทั้งสองเข้าไปก็ได้พบนายชุนเสี่ยว แซ่ฟุ้ง

ชายคนหนึ่งชื่อเหว่นเชียงก่อล็อก เขาคิดว่าผีฟ้าเป็นคนโหดร้ายมาก เขาจึงทำพิธีดักผีฟ้าโดยเอาของสกปรกที่สุดคือเลือดสุนัขมาทาไว้ที่พื้นดิน แล้วเขาก็ล่อให้ผีฟ้าลงมา เมื่อผีฟ้าลงเขาก็เอาโซ่มัดกับเสาบ้าน เขาคิดว่าจะเอาผีฟ้ามาหมักดองแต่ว่าไม่มีเกลือจึงเดินทางไปซื้อเกลือแล้ว สั่งลูกๆไว้ว่าอย่าเอาอาหารให้ผีฟ้ากิน แต่ลืมสั่งว่าห้ามเอาน้ำให้กิน เมื่อเหว่นเชียงก่อล็อกออกไปผีฟ้าจึงอ้อนวอนขอกินน้ำกับลูก ๆ ของเหว่นเชียงก่อล็อก พอผีฟ้ากินน้ำเข้าไป น้ำนั้นเป็นน้ำไม่สะอาดผีฟ้าจึงบ้วนน้ำออกมากลายเป็นฟ้าแลบ พอขอกินน้ำสะอาดก็กลายเป็นฟ้าผ่า จากนั้นก็กระโดดหลุดออกจากโซ่ ฟันของผีฟ้าก็หลุดออกมา2ซี่ กลายเป็นต้นน้ำเต้างอกออกมา เมื่อเหว่นเชียงก่อล็อก กลับมาบ้านไม่เห็นผีฟ้า เขาก็ท่องมนต์อุดทะเลไว้ทำให้ผีฟ้าไปไม่ได้ เมื่อเขาตามผีฟ้ามาทันทั้งสองก็ต่อสู้กันจนเหว่นเชียงก่อล็อกตายบนต้นสน ลูก ๆ ของเหว่นเชียงก่อล็อกเอาเมล็ดน้ำเต้ามาปลูกตามคำบอกเล่าของนกตัวหนึ่ง ถ้าเมล็ดแก่แล้วให้เก็บมาเจาะรู พอถึงเวลาให้สองพี่น้องเข้าไปในน้ำเต้าแล้วปิดฝาไว้ หลังจากนั้น7 วัน7คืนเกิดน้ำท่วมโลกครั้งใหญ่ หลายวันผ่านไปสองพี่น้องออกมาไม่เห็นมีมนุษย์อยู่เลย เดินไปบังเอิญเจอเต่าตัวหนึ่ง เต่าบอกว่าตอนนี้ไม่มีมนุษย์อยู่บนโลกแล้ว แต่ทั้งสองพี่น้องไม่เชื่อหาว่าเต่าโกหก เขาก็ฆ่าเต่าแล่เนื้อออกมาแบ่งเป็นสิบสองชิ้น จากนั้นเขาก็เดินออกไปสำรวจหาคนแต่ไม่มีใครเลย เขาจึงหวนกลับมาแล้วใช้เวทมนตร์ชุบชีวิตเต่าคืนมา (เป็นสาเหตุให้ตรงหลังเต่ามีรอยแบ่งสิบสองซี่) สองพี่น้องกังวลว่าเมื่อไม่มีมนุษย์แล้วจะดำรงเผ่าพันธุ์ต่อไปได้อย่างไร เขาเลยตัดสินใจเสี่ยงทายโดยการปลูกไม้ไผ่คนละฟากเขา แต่ไม้ไผ่ทั้งสองกอก็โยงปลายไม้เข้ามาหากัน ก่อไฟอยู่คนละที่ควันไฟก็ลอยมาหากัน ทั้งสองจึงต้องมีเพศสัมพันธ์กันเอง หลังจากนั้นน้องสาวท้องได้สี่เดือนก็ออกมากลายเป็นฟักเขียว ทั้งสองจึงตัดแบ่งฟักออกเป็นสิบสองชิ้นแล้วไปหว่านไว้ข้างล่างดอยน้อยกว่าบน ดอย แต่สามีนั้นจำผิดเลยไปหว่านสลับที่กันกลายเป็นหว่านข้างล่างดอยมากกว่าบนดอย เวลาผ่านไป 7 วันก็มีคนเกิดขึ้นที่ข้างล่างดอยมากกว่าบนดอย ทำให้บนดอยมีคนน้อย ไม่เกิดปัญหา ไม่มีเรื่องทะเลาะวิวาทกัน แต่พื้นราบมีคนมากกว่าบนดอยจึงมีเรื่องราวฆ่าฟันกัน แล้วมนุษย์พวกนี้ก็เดินไม่ได้ ได้แต่คลาน ทั้งสองคนจึงตำข้าวปุ๊ไปแปะที่หัวเข่าแล้วสั่งสอนให้ทำงานนับตังแต่นั้นมา

  ปีใหม่เมี่ยน   ประเพณีวันสาร์ทจีน (เจี๋ยเจียบเฝย)